عزیزم٬ فساد بخشی از روشنفکریه!

من از این آدم‌هایی نبودم که سینه‌ی معشوقه‌ام را با اکراه بخورم٬ واقعا این کار را با اشتیاق می‌کردم٬ جدا اینطور بود. انقدر ادامه می‌دادم که سیر شوم و قبل از اینکه خلیفه‌ام وارد بغداد بشود هم چندتا گاز ریز می‌گرفتم و یواش در گوشش می‌گفتم: "عزیزم٬ چندتا گل برایت کاشتم". می‌دانستم وقتی توی آینه گل‌های شکفته شده‌ی من را ببیند دوباره هوس من را می‌کند. این روش من بود. همه مردها همینطور هستند٬ جدا می‌گویم همه‌ی مردها روشی مخصوص به خود دارند٬ هیچ مردی مشابه‌ی مردی دیگر نیست. ولی زن‌ها همه‌شان مثل بالش هستند٬ بی حرکت و شل. البته باید اعتراف کنم که چند وقت پیش که یک فاحشه اتفاقی مدت کوتاهی معشوقه‌ام بود٬ نزدیک بود نظرم را عوض کند. ولی به هر حال زن‌ها همه مثل هم هستند.

من تنوع‌طلبی مردها را قبول دارم ولی نمی‌فهمم!!!

من ساعتم کوک نیست و تو ساعتت تنظیم... از ۶ خیلی وقته گذشته!

عزیزم٬ نمی‌شه که هم من معشوقه باشم هم تو.

قهوه‌ای٬ همیشه وقتی قلیون می‌کشیدی شروع می‌کرد به راه رفتن٬ تنها چیزی که تمرکز منو می‌تونست به‌ هم بزنه این بود یکی با راه رفتنش حلقه‌های منو خراب کنه. هیچ کس مثل قهوه‌ای نمی‌تونست این کار رو به این خوبی انجام بده. اصلا این بشر راحت می‌تونست آدمی رو که کنارش هست رو به مرز جنون برسونه٬ باور کنید این کارو خیلی راحت و بدون اینکه لازم باشه اراده کنه انجام می‌داد حتی اگه اون آدم از این که یکی با راه رفتنش حلقه‌هاشو خراب کنه٬ ناراحت نشه. قهوه‌ای بالاخره راه‌شو پیدا می‌کرد. البته قهوه‌ای نمی‌تونست منو عصبانی کنه٬ بیشتر خوشحالم می‌کرد تا عصبانی٬ اون همیشه نشاط‌آور بود ولی به هر حال می‌تونست حلقه‌های منو خراب کنه. من حتی توی تابستون هم پنجره رو می‌بستم و پنکه رو هم خاموش می‌کردم که حقله‌هام خراب نشه٬ واقعا این کارو می‌کردم. باور کنید من از قهوه‌ای راحت‌تر می‌تونستم یه آدم رو عصبانی کنم. من حتی می‌تونستم قهوه‌ای رو عصبانی کنم. فرق من با اون این بود که من باید اراده می‌کردم.

واقعا دوستانم منو تحمل می‌کردن.

ترجیح می دم با پای خودم به گا برم تا با طناب تو.

زندگی سیبی است که یه سیب دیگه باید بذاری کنارش و بذاری روی قلیون و بکشیش!

هر مشتی که می‌خورم قوی‌تر می‌شم... بزن مشت آخرتو!

من حتما یه روز ساعت ۶ عاشق می‌شم.

دست می‌دی٬ دست می‌اندازیش٬ دستش می‌دی٬ از دستش می‌دی... دست جدید رو شروع می‌کنی.

پ.ن: بی دست و پایم آرزو ست.

ــ حمید امسال سال چیه؟

سال سر و سینه.